Nieuwetijdsonderwijs

Onderstaande tekst komt uit het boek “De aarde vindt zichzelf opnieuw uit” van Christoph Fasching waarin hij aangemoedigd door channelings, zijn eigen visie (visioen) van een nieuwe wereld beschrijft. Dit stuk gaat over nieuwetijdsonderwijs en is bedoeld ter inspiratie:

“Onderwijs
Vroeger gingen kinderen naar school om de belangrijkste vaardigheden voor hun latere beroepsleven te leren. Aangezien er geen geld meer bestaat en daardoor de noodzaak om een beroep te leren waarmee je veel geld kunt verdienen is verdwenen, richt men zich daar niet meer op.

Kinderen zijn een fundamenteel onderdeel van de veranderingen die de laatste tijd op de aarde hebben plaatsgehad. Wij hebben geleerd om te luisteren naar wat kinderen ons te vertellen hebben! De kinderen hebben bijgedragen aan de verandering van de oude wereld; zij hebben ervoor gezorgd dat wij allemaal inzien hoeveel nieuwe mogelijkheden er zijn. Die mogelijkheden zijn pas ontstaan doordat we een ruimte voor de kinderen hebben ingericht waar ze alles konden uitproberen en konden experimenteren met alles wat ze maar wilden. Zij hebben ons onderwezen, en dat doen ze nog elke dag!

Ze kunnen rekenen, schrijven en lezen op een manier die ons tot nu toe onbekend was. Om de inhoud van een boek heel snel op te pakken hoeven ze dit niet op de traditionele manier te lezen; door telepathie wordt er intensiever gecommuniceerd. Zodoende is het begrip school achterhaald en hebben de kinderen zeer grote ontwikkelingsruimte gekregen, waar ze op een heel andere manier leren als vroeger.

Nu mogen de kinderen helemaal zelf bepalen wat ze graag willen leren en willen weten. Hun talenten worden snel herkend en zo goed mogelijk gestimuleerd. Hun zielenplan, waar zowel de kinderen als hun ouders zich volledig van bewust zijn, staat voorop. Alles wat hiermee verband houdt, moet worden gestimuleerd. Het is de bedoeling dat hun individuele persoonlijkheid wordt ontwikkeld. Er is alle vrijheid en geen dwang; het wordt helemaal aan de kinderen zelf overgelaten wat ze later aan het optimale welzijn van de gemeenschap willen bijdragen. Niemand probeert hun beslissing ook maar enigszins te beïnvloeden.

Kinderen krijgen in de nieuwe tijd geen les eer van bevoegde leraren die oppervlakkige algemene kennis doorgeven, maar ze leren precies wat zij zelf graag willen leren. Er zijn geen leraren en geen leerlingen meer; er zijn alleen nog maar mensen die hun specialistische kennis en hun talrijke ervaringen doorgeven aan alle kinderen die daarin geïnteresseerd zijn. Veel dingen zijn precies tegenovergesteld aan vroeger; de volwassenen zien de wijze, oude zielen van de kinderen en bestuderen hen als ze de wereld verkennen, om er zelf van te leren. Het beroep van leraar is vervangen door dat van begeleider of animator, die de kinderen stimuleert om hun drang om dingen te onderzoeken uit te leven en zich nog meer te verdiepen in de dingen die hen interesseren. De begeleider brengt geen kennis over, in plaats daarvan speelt hij slechts voor coach.

….In de nieuwe tijd leren de kinderen op grote terreinen, waar vrije natuurgebieden als onderzoeksterrein kunnen worden gebruikt. Zodra de ziel om kan gaan met zijn lichaam is er gelegenheid om met andere kinderen van verschillende leeftijden al spelend te leren, te onderzoeken en te experimenteren. Ze leren va de planten, elementen, dieren en de natuurwezens, die wij volwassenen vroeger niet konden zien, maar die nu tot ons dagelijks leven behoren. Wij waarderen deze lichtwezens bijzonder want ze houden de natuurlijke kringloop gaande en helpen ons om het leven tot in de kleinste details te leren begrijpen. We hebben in gezien dat onze tot nu toe uitsluitend driedimensionale benaderingswijze een groot gedeelte van het functioneren van de natuur buiten beschouwing heeft gelaten. Geholpen door de onderzoeksdrang van de kinderen leren we de multidimensionaliteit van ons bestaan steeds beter te begrijpen. Het leerproces heeft zodoende bijna uitsluitend in de vrije ongerepte natuur plaats.

Voor de weinige tijd dat er in gebouwen wordt geleerd, zijn diverse gemeenschappelijke ruimtes beschikbaar. Hier wordt gezamenlijk gemusiceerd, gespeeld, uitgeprobeerd, gekookt en er worden ervaringen uitgewisseld met elkaar en met de volwassen begeleiders. Een grote werkplaats en diverse laboratoria bieden alle ruimte voor experimenten en er zijn allerlei mogelijkheden voor fysieke training want het lichaam wil ook ervaringen opdoen en zijn capaciteiten op bepaalde gebieden tot in de perfectie ontwikkelen. Artistieke expressie is heel belangrijk voor ons, want wij houden van alles wat met muziek, zang, dans, toneel en andere vormen van kunst te maken heeft.

Er zijn geen vaste schooltijden – de onderwijsinstellingen zijn ten allen tijde voor alle kinderen an elke leeftijd toegankelijk. De kinderen komen en gaan wanneer zij dat willen en er zijn altijd voldoende begeleiders aanwezig om de kinderen bij hun ontwikkeling te helpen. Groot en klein leren met en van elkaar. Er is geen indeling in klassen meer en er zijn ook geen leerplannen. Het bevorderen van de ontwikkeling is een zeer individuele zaak, waar we de grootste waarde aan hechten. Er is wat tijd een mogelijkheid om je ergens verder in te verdiepen – deskundigen geven hun kennis door aan iedereen die hierin geïnteresseerd is. Er is geen prestatiedruk en geen controle op de prestaties, maar ieder kind leert in zijn eigen tempo, en alleen als het wil leren. De leerprestaties worden ook niet bijgehouden en daarom zijn er geen proefwerken, rapporten of andere beoordelingen.

De kinderen zijn het allerbelangrijkste in ons bestaan, want ze komen onbevooroordeeld op de wereld. Wij kunnen veel van hen leren door naar hen te kijken. Ze helpen ons ook om ons volledig bewust te worden van onze goddelijkheid. Kinderen zijn in elk opzicht een enorme rijkdom; zij maken het kind in ons weer wakker en zorgen ervoor dat we het leven als een spel zien. Het allerbelangrijkste is het feit dat de kinderen zijn gekomen om de totale transformatie van de laatste restanten van de oude wereld te bewerkstelligen en ons te leren hoe wij de gevolgen van ons vroegere bestaan volledige kunnen herstellen. Dit is onderdeel van het levensplan van de kinderen, terwijl het tot ons levensplan behoort om de fundamentele voorwaarden voor de kinderen te scheppen zodat zij hun opdracht kunnen vervullen.

Er is een groot aantal elkaar afwisselde begeleiders. Iedereen die graag met kinderen werkt, draagt hier zo veel aan bij als hij zelf nodig vindt en geeft die dingen door waar hij het meest verstand van heeft. Het leven van de kinderen wordt gekenmerkt door een speelse omgang met de elementen en alles wat leeft in de natuur. Tot dit spel hoort ook het experimenteren met kristallen, want daarin bevindt zich een enorm potentieel aan informatie. De kinderen nemen de informatie die hen interesseert uit de kristallen in zich op. In die informatie is de volledige geschiedenis van de aarde, vanaf het eerste uur van haar ontstaan tot nu, opgeslagen – een enorm arsenaal aan kennis en wijsheid van onschatbare waarde. Om dingen in levenden lijve me te maken, maken we samen met de kinderen tijdreizen. Het leren van vreemde talen is overbodig geworden, want we communiceren steeds meer telepathisch.

Vroeger kregen de kinderen bergen speelgoed om zich mee bezig te houden en om hen af te houden an waar het echt om gaat, het vervullen van hun levensplan. Op educatief speelgoed na, hield zich een hele industrie bezig met het voortdurend bedenken van manieren om kinderen bezig te houden en hun aandacht naar buiten te richten. Daarbij werd buien beschouwing gelaten dat verveling creativiteit bevordert en dat alleen als de kinderen genoodzaakt zijn om zichzelf bezig te houden, al hun talenten tot uitdrukking komen. Tegenwoordig hebben kinderen geen speelgoed meer nodig, want in de natuur vinden ze meer dan genoeg speelkameraadjes en leermeesters.” (p. 184-188)

Meer informatie over de schrijver is te vinden op http://www.botschafterdeslichts.com