Verbindende Communicatie

Op 14 februari vond er een workshop Verbindende Communicatie plaats, gegeven door Jan Dirk en Divya. Deze workshop is gebaseerd op het model van ‘Geweldloze Communicatie’ van Marshall Roosenberg. Geweldloze Communicatie wil ons intenser naar elkaar laten luisteren, brengen tot een dieper respect en groter inlevingsvermogen (mededogen), en een wederzijds verlangen kweken om vanuit het hart te geven. (Uit de samenvatting van Hoofdstuk 1 van het boek Geweldloze Communicatie van Marshall Rosenberg.)

We werden aan het begin uitgenodigd om naar kaartjes te kijken met gevoelens en behoeftes. Deze hoorde bij het Grok spel. Grok is Engels en betekent dat je iets zo grondig begrijpt dat je deel wordt van wat je bestudeert. Deze kaartjes zijn heel leuk om mee te werken en een aanrader om in huis te hebben (ook om zelf meer inzicht te krijgen in je eigen gevoelens en behoeftes).

We zaten rond de grote tafel. Daar werd ons gevraagd om ons gevoel en onze behoefte met de groep te delen. Leerzaam om te horen dat we daar allemaal met verschillende gevoelens en behoeftes zitten.

Er volgde een paar oefeningen met de Grok kaarten, eerst met de gevoelens kaarten en toen met de behoeften kaarten. Vooral om er vertrouwd mee te raken. We mochten ook raden naar een gevoel of behoefte die iemand omschreef. Dat was soms makkelijk en soms moeilijk.

Toen was er de vraag of iemand een persoonlijke case wilde vertellen waar we mee konden oefenen. De case is een voorbeeld uit je eigen leven van een situatie die je moeilijk vindt. Aan de hand van het spel ga je invoelen welke gevoelens en behoeftes eronder liggen. Na het verhaal konden de anderen eerst de gevoelens aandragen die daar mogelijk mee te maken hadden. Dat waren er heel wat. Daar werden de 4 belangrijkste uit gekozen. Daarna werden de behoeftes aangereikt door de anderen. Ook daar werden de 4 belangrijkste uit gekozen. Met de hulp van iedereen werd zo duidelijk welke de belangrijkste gevoelens en behoeftes er waren die er speelde.

Het is verrassend dat iedereen het spel zo snel oppakte, zonder oordeel en bewust. Het was leuk en voor de meeste smaakte het wel naar meer, wie weet.

Ruud Jansen

 

P.S. een leuk om te lezen over dit onderwerp is: De giraf en de jakhals in ons (van Justine Mol)